X
تبلیغات
نماشا
رایتل


دوشنبه 24 تیر‌ماه سال 1387
بیست و چهار ساعتِ انتهاییِ حضور...

 

در اجابت فرمایش شاعر توانا، "متولد ماه مهر":

 

*بیست و چهار ساعتِ انتهاییِ حضور*

 

- یادم باشد که هیچ کس نباید بفهمد ثانیه های آخر است... مبادا...

 

- میان کویر زادگاهم زانو می زنم و نماز باران می خوانم (بلکه باران ببارد و...)

 

- بلیطی برای سفر به... تهیه می می کردم...

 

- چیزهای زیر را در چمدانم خواهم نهاد:

فیلم های شخصی ام ، بعدا نوشت های خاطرات سخت دو سال اول تحصیلم در دانشگاه(روی صفحه ی اولش خواهم نوشت: ببخش که علی رغم اصرارت کامل نشد) ، راز نوشت هایم، شعرهای ممنوعه ام و بالاخره دفتر شعرهایم.

 

- در یک فایل ورد نوشته های زیر را تایپ خواهم کرد و روی دسک تاپ قرار خواهم داد:

پدرم: شرمنده ی دل دریائیت... مادرم: کاش احساساتت را درک می کردم...

موج شوید و با مهربانیتان خطاهایم را در بر گیرید...

 

- بعضی چیزها که برایم خیلی عزیز هستند را نقدِ مادی می کنم و ماحصلش را راهی حرم امام رضا(ع) می نمایم...

 

- به شیپوری هایم آب خواهم داد  و کاکتوس کوچک و بیمارم را خواهم بوسید!!

 

- به غروب جاده چشم خواهم دوخت و زیر لب شعر خواهم خواند...عطر رازقی ام را به تن خواهم زد... لحظه ی دیدار نزدیک است...

 

- مطمئنا کارهای دیگری هم خواهم کرد که "نباید!!!" اینجا بگویم!

 

و من نیز چند نفر زیر را به بازی دعوت می کنم:

امید(رز سفید) – رماد (رماد)  -  موسا(ذهن زیبا)  -  مرضیه(با من از عشق بگو)

و

سفرکرده (شب تولد من)  که منت می گذارد به دل و دیده ام اگر بپذیرد دعوتم را...

 

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ ‌_‌‌_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ ‌_‌‌_

 

بگذارید کمی هم گله کنم از این ها که می فرمایند بحث ترویج فرهنگ فارسی نویسی در اس ام اس ها(پیامک!) را باید با اجبارهایی مثل بالا بردن قیمت پیامک انگلیسی، تقویت کرد . چرا که با این کار بیشتر شعله به خرمن لغات فارسی زده می شود! اکثر کاربران موقع تایپ پیامک برای کاهش تعداد کاراکترها چنان کلمات فارسی ای را ابداع می کنند که بنده به خلاقیت نیاکان خود شک می کنم! و یا با تغییراتی در املای کلمات سعی در اختصار آن دارند مثلا "خواب" را "خاب" می نویسند! و از این دست ترفندها. براستی این راه حل برای حفاظت زبان فارسی در بحث پیامک ها خطر جدی تری را برای زبانمان پیش نیاورده است؟

 

 

|| خدایا اگه تنهام بذاری حتی همون لذت های دنیوی هم برام شیرین نیست... اینو تجربه کردم... الهی به لحظه لحظه های زندگیم رنگ "معنویت" بزن وگرنه دنیا و آخرتمو از دست دادم...

 

|| دیگه تموم شد! به رویای کودکی و نوجوونیم رسیدم... و اما رویای جوونیم... تنهام نذار خدا.

 

|| نه تاب دوری و نه تاب دیدار!...




167079


کلیه ی اشعار و متون وبلاگ متعلق به "سمانه اسحاقیان)"میباشد و هر گونه کپی برداری یا استفاده از آن، طبق قوانین حق نشر، پیگرد قانونی دارد


در این بخش از کدهای مختلف مورد نیاز وبلاگ استفاده شده است و تبلیغات گنجانده شده در آن ها مورد تایید یا رد بنده نمی باشد: