_ و بی تو...

"مرگ لحظه"

            شرط اول!

_ کسی میخندد از ایوان تنها...

فرو میریزد آرام

به روی خاکِ سرد زیر پایم

نه آب دیده

که خون دل من!

پس از تو

"مرگ در پیمانه ی درد

به جرم عشق پرآوازه ی تو"

                                    شرط دوم!

_ کسی آیا نفهمید از دل من؟!

چه بیهوده

کنون تنهای تنها

سری بر انزوای رازقی داشت

و باز هم خنده ی منقوش دیوار:

"گذار گریه هایم"

                         شرط سوم!

مسافر باران

26شهریور86

پینوشت:اشک های هنگام سحر به گوش قلبم خوانده است که "زین پس" شاعر خواهم شد!!!

شاخه ای خورشید میچینم

به خرمن شب حمله می کنم

در دستان رودخانه ماهی می کارم

از ازدحام ثانیه ها به دقایق چیزی نمی گویم

گلی از باغچه ی احساس ماه میچینم

پیشکش چشمان شب بو می کنم

قلم موی باران را بر میدارم

بر ابرها مینگارم:

می دانمت... می خواهمت...

                                     "مسافر باران"